NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Pójdę już, bo mam co innego do roboty.
Mi-do?
Ty jesteś Oh Tae-jinem, prawda?
Co z tobą?
To ja.
Seo Ji-uk.
Kto ci w to uwierzy?
Ty nawet nie istniejesz w tym świecie.
Tak jak ty jesteś Lee Mi-do,
ja jestem Seo Ji-uk.
Co ty, do cholery, wyprawiasz?
Se-yeon. Hej, Se-yeon!
Co się stało?
Ji-uk... On...
Ji-uk był wspólnikiem.
Jeszcze nie umarła.
ODCINEK 12
Powinnaś trochę odpocząć, jak mówiła prokurator Go.
Nie możesz jechać tam jutro?
Robi się późno, więc to niebezpieczne.
Musisz trochę odpocząć.
Nic mi nie jest.
Pójdę się umyć, spakuję rzeczy i pojadę.
Proszę się nie martwić i wracać na posterunek.
Nie to, że się o ciebie martwię.
Tak czy inaczej, dobra. To zadzwoń do mnie, gdy będziesz wychodzić.
Nie chcę, byś jechała sama.
Zadzwonię po chłopaków, żeby cię podwieźli.
- Dziękuję. - Idź do środka.
Masz do mnie zadzwonić, dobra?
Nie jedź tam sama!
Czemu się tak zachowuje?
SE-YEON - 3 NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
Kto tam?
Prokurator Seo Ji-uk...
Jestem z Prokuratury.
Chwileczkę.
W czym mogę pomóc?
To ja.
To ja, Tae-jin.
Tae-jin?
Proszę... Ratuj mnie, Su-jin.
Tae-jin!
Przepraszam, ojcze.
- Ojcze, przepraszam. - Powinieneś zapłacić...
- Ojcze, przepraszam. - ...za swoje błędy.
Tak naprawdę to ja to zepsułam.
Tae-jin nic nie zrobił.
Czy to oznacza, że mnie okłamałaś, moja księżniczko?
A ty zgodziłeś się pomóc jej w tym kłamstwie.
Poczekaj w ciszy.
Jesteś następna.
O co chodzi? Jesteś zły?
Poddaj się.
Ty już...
przegrałeś.
Nic ci nie jest?
Su-jin.
Czemu pojawiasz się po tylu latach?
Nie wiem, od czego zacząć i jak to wszystko wyjaśnić, ale...
Nie pokazałeś się, gdy cię szukałyśmy.
Wiesz, przez co z mamą przeszłyśmy...
gdy odszedłeś?
Nie powinienem był tak uciec.
Przepraszam, Su-jin.
Przepraszam.
Gdzieś ty, do cholery, był?
I co to za rana? Skąd ją masz?
To Oh Yeong-cheol.
Ten bydlak zdołał mnie znaleźć.
Chyba powinnam sprawdzić, co z Hee-jin.
Jeśli Ji-uk przekazał Jang Sun-young Oh Yeong-cheolowi,
to znaczy, że wie, gdzie ona jest. To zbyt niebezpieczne.
- Se-yeon, proszę? - Co?
Możesz myśleć teraz tylko o sobie?
- Nic mi nie będzie. - Nie podoba mi się to.
Nie możesz spać ani jeść.
Jesteś zestresowana i niespokojna.
Pomyślałaś może, jak ja się czuję, gdy na to patrzę?
Jeśli to naprawdę Seo Ji-uk cię zabił,
to chcę go ukarać bardziej niż ktokolwiek.
A jeśli chcesz,
pójdę do niego i zrobię, co tylko zdołam.
Wiem. Wiem to wszystko,
ale jeśli tak łatwo go ukarzemy, będzie to bez znaczenia.
Właśnie. Wiem, że tak uważasz.
Wiem, że będziesz tak myśleć, bo znam cię lepiej niż ktokolwiek.
I dlatego pomagam ci go złapać
w sposób, w jaki chcesz.
Ale widzisz, Se-yeon,
muszę patrzeć, jak pakujesz się
w niebezpieczne sytuacje i odnosisz obrażenia.
Pomyśl, jak ja musiałem cię czuć.
Min.
Odkąd byłam młoda, zawsze robiłam to, co chciałam,
nawet gdy ludzie
próbowali mnie od tego odwieść, mówiąc, że to niebezpieczne
i że pewnie mi się nie uda, i że przez to ucierpię.
Wiesz,
skąd czerpałam odwagę?
Od ciebie.
Rycerza, który wszystko za mnie robi, żebym nie musiała kiwnąć nawet palcem?
Jasne, to też byłoby miłe.
A może dlatego, że też jestem po części wojowniczką.
Nie potrzebuję przy moim boku
wymachującego mieczem rycerza.
Więc kim jestem? Lekarzem polowym?
Nie. Jesteś moim schronieniem.
- Schronieniem? - Tak. Swego rodzaju domem.
- Nieożywionym przedmiotem? - Tak.
Na polach walki nic nie zwiększa siły bojowej żołnierza bardziej niż to.
„Zwyciężymy bez względu na wszystko i wrócimy do domu”.
Tam, gdzie czuję się najbezpieczniej i najwygodniej
w trakcie ciągłej walki zwanej życiem.
Do osoby, dzięki której się uśmiecham, która daje mi siłę
i dzięki temu staję się niezwyciężona.
Dla mnie ty nią jesteś.
Zawsze byłeś przy mnie,
bez względu na wszystko.
Dziękuję.
Mimo to...
ciągle się o ciebie martwię.
Ale nie mogę cię powstrzymać. Dlatego pomyśl, jak ja się czuję
i trochę zwolnij, dobrze?
Dobrze.
Nie możesz tu być.
To najbezpieczniejsze miejsce, nie sądzisz?
Uciekający seryjny zabójca w domu prokuratora?
Któż ośmieliłby się
wyobrazić sobie taką możliwość?
Go Se-yeon wie o nas.
Skąd?
Jang Sun-young odzyskała już świadomość...
Przez plamy krwi na miejscu zbrodni.
Dlaczego pozwoliłeś...
swoim emocjom wziąć górę?
Jang Sun-young długo się nie obudzi,
ale Su-jin jest problemem.
Nie pomoże Go Se-yeon tak długo, jak długo będzie żyła Jang Sun-young.
Ostrzegłem ją.
Wkrótce do ciebie przyjdzie,
więc póki co czekaj cierpliwie.
Siadaj.
Nie przyszedłem rozmawiać z tobą o takich rzeczach.
Dezynfekuj ranę dwa razy dziennie.
POSTERUNEK POLICJI W DONGBU
I jak poszło?
To był telefon na kartę, jak się spodziewaliśmy.
Numer jest już nieaktywny.
Więc nie ma twardego dowodu, by zrobić z Seo Ji-uka podejrzanego.
Jeśli dowiedziemy, że jest biologicznym synem Oh Yeong-cheola,
powinniśmy wznowić śledztwo dzięki mediom.
Wydaje wam się, że Seo Ji-uk zgodzi się na test DNA?
Test DNA?
A nie możemy po prostu...
To takie trudne? Zajmie to chwilę.
Z pewnością nie będzie to łatwe. Jak mamy bez powodu wyrwać mu włos...
- Dong-cheol, ktoś do ciebie. - Kto?
Kobieta. Zdaje się być bardzo zła.
- Dlaczego? - Nie wiem.
Wygląda trochę jak Pan Boguś.
- Pan Boguś? - Tak.
- To pewnie Mi-do. - Czemu Pan Boguś jest zły?
Kanapka z kurczakiem. Prawda?
Tak.
To wszystko przez to, że jeszcze mi się nie oświadczyłeś.
Czemu wyżywasz się na mnie?
To moja wina, że matka pana Cha tam pojechała?
Ale z ciebie frajer. Nie zgrywaj twardziela.
Zachowujesz się jak mężczyzna, tylko gdy łapiesz przestępców.
Dlaczego musiałaś wrócić do życia z tą twarzą i narobić tyle kłopotów?
O to mi chodzi.
Ponoć dostaje się wygląd przypominający własną duszę.
Może byłyśmy bratnimi duszami, nie uważasz?
Jak o tym pomyśleć, obie jesteśmy kłótliwe.
Pewnie dlatego nigdy nie mogłyśmy się dogadać.
Nie dobijaj mnie.
Bardzo mi przykro, że przysparzam ci problemów,
używając twojej tożsamości.
Ale co mogę zrobić?
Świat myśli, że już nie żyję.
Rany, ty...
Nie mogę być na ciebie zła, bo wyglądasz jak ja przed operacją.
Cholernie mnie to wkurza.
No więc? Pan Cha mówi, że na pewno to załatwi?
Mówię to tylko dlatego, bo jesteś dla mnie jak siostra.
Przemyśl swój związek z panem Cha.
Prezes Lan Cosmetics
będzie apodyktyczną teściową.
Czemu potakujesz, skoro nawet nic nie wiesz?
Jesteś gotowa pozwać chirurga?
- Jak mógł z ciebie zrobić... - To jest pyszne.
...postać z kreskówki?
Nie jestem taka bez powodu.
Martwię się o ciebie. To wszystko.
Nie zrobiłam nic złego, więc się uspokój.
Zrobiłaś coś bardzo złego.
Napastowałaś tak każdą moją dziewczynę?
„Każdą”?
Nie mów, jakbyś miał ich na pęczki.
Se-yeon cię rzuciła,
więc pozostają Hee-jin i Mi-do.
Jedna czy dwie, liczby są nieistotne.
Jak mogłaś tam pojechać,
nic mi nie mówiąc, i rzucać w nią pieniędzmi?
Chcesz, żeby cały kraj o tym wiedział?
Robię to z pewnego powodu.
Nie podobają mi się dziewczyny, z którymi się zadajesz,
więc próbuję opracować jakiś plan.
Co jeszcze zrobiłaś?
To znaczy? Nic więcej nie zrobiłam.
Lepiej mi powiedz.
Mów!
Niewiele więcej.
Sprawdziłam jej rodzinę, jej przeszłość
- i założyłam jej nadajnik. - Nadajnik?
Mamo, to jest przestępstwo.
Robię to z uzasadnionego powodu.
Sprzedała dom, który kupiłeś, i uciekła. Jak mam jej ufać? A jeśli to się powtórzy?
Twierdzisz, że do tej pory śledzisz Hee-jin?
Wcale tego nie twierdzę.
Umieściłam go w jej telefonie na wszelki...
- Mamo. - Już dobrze!
Każę wyłączyć to urządzenie.
Z wyglądem zmieniła ci się także osobowość.
Nigdy mi nie pyskowałeś, a teraz ciągle na mnie krzyczysz.
- Wezwij pana Kima. - Dobrze, proszę pani.
Więc co chce osiągnąć Oh Yeong-cheol?
Mówiłeś, że wyraził zgodę na twoją adopcję.
Został aresztowany, a jego życie sięgnęło dna.
Myśli, że nie ma nic do stracenia.
Zdawał się niezrównoważony psychicznie. Ciągle mówił bzdury.
Bzdury?
Mówił, że ma jakąś... kulę?
Że użyje jej, by się odrodzić.
Powiedział, że to pozwoli mu zacząć zupełnie nowe życie.
Nie mam pojęcia, co to znaczy.
To jest jego cel?
Tak.
Mówił, że bardzo ciebie do tego potrzebuje.
Wynurzenia wariata.
Chyba wiem, o co mu chodzi.
I w końcu wiem,
co powinnam zrobić.
Mamo.
Mamo, nic ci nie jest?
Spójrz na mnie.
Widzisz mnie?
Doktorze, tu sala VIP-owska numer jeden.
Moja mama odzyskała przytomność.
Właśnie się obudziła.
Detektywie Park, prokurator Seo nadal jest na zwolnieniu.
Musi być poważnie chory.
A, tak. Rozmawiałem z nim przez telefon.
Mam coś od niego odebrać.
Powiedział, że jest chory
i że zostawił to na biurku. Wejdę i to wezmę.
- Rozumiem. Dobrze. - Dziękuję.
Przykro mi, że jest chory.
Oby szybko wyzdrowiał. O rany.
Muszą jakieś być na podłodze.
Nic?
Tu też żadnych włosów?
Znalazłem jeden!
To nie włos.
To jakiś drut. Kurczę!
Musi trzymać w biurze szczoteczkę.
Co pan tu robi?
O, prokurator Seo...
Ja tylko... Ta orchidea...
Cóż...
Otrzymaliśmy raport...
odnośnie pana.
- O czym jest ten raport? - Cóż, to...
To znaczy, on...
Wie pan co? Będę z panem szczery.
Znaleźliśmy krew syna Oh Yeong-cheola
na miejscu, gdzie przetrzymywana była Jang Sun-young.
Jego biologicznego syna, Oh Tae-jina, który uznany był za zmarłego.
Mam przeczucie, że pan może być...
jego synem, Oh Tae-jinem.
Wiem.
Brzmi niedorzecznie, prawda?
Ja też sądzę, że to absurd,
ale musimy współpracować, więc nie chcę żadnych nieporozumień.
Dlaczego nie zrobi pan testu DNA, żeby nie było żadnych nieporozumień?
Nie wiem, jak mam rozumieć tę sytuację.
Sprawdza pan domysł na własną rękę, nieoficjalnie.
Nie ma żadnych dowodów, ale obrał mnie pan za cel
w oparciu o własne przeczucie?
Tak mam interpretować tę sytuację?
Kto dowodzi tym śledztwem?
Cóż, to...
Jeśli nie ma pan nic do ukrycia,
nie ma powodu, by nie poddał się pan testowi DNA.
Testowi DNA?
O czym pan mówi?
Dzień dobry.
Więc krążą spekulacje, że mój syn
może być synem kogoś innego.
Dzieckiem seryjnego zabójcy, żeby być dokładnym. Mam rację?
Mam rację, detektywie Park?
Dostaliśmy w tej sprawie cynk, proszę pana.
Daj mu, czego potrzebuje.
Nie musimy współpracować przy tym śmiesznym śledztwie.
Nie martw się tym, ojcze.
Daj mu to, czego chce, żeby stąd poszedł.
Dam panu też swój. Będzie do porównania.
Będziecie wtedy pewni.
Tak jest.
SEO JI-UK, SEO CHEON-SIK
Funkcjonariusz policji
prosi nas o współpracę przy weryfikacji pewnych rzeczy odnośnie jego śledztwa.
Powinniśmy współpracować.
Ale jeśli okaże się, że się pan mylił,
z całą pewnością weźmie pan...
za to odpowiedzialność.
Jeśli prokurator Go ma rację,
to bez sensu, że sędzia Seo jest tak pewny siebie.
SEO JI-UK, SEO CHEON-SIK
Nieważne. Wyniki testu powiedzą prawdę.
Pani prokurator,
mam próbki włosów prokuratora Seo i sędziego Seo.
Poddajesz się?
Jeśli nie będziemy współpracować,
znajdą gdzieś twoje włosy.
Dlaczego pozwoliłeś na taki bałagan?
To pewnie karma do mnie wraca.
Nie mogę winić nikogo.
W tak krytycznej chwili
pracuję jako twoja sekretarka.
Niewiarygodne.
Wiem, jakie to może być denerwujące, ale nie mogłem tego odwołać.
Pomyśl o moim statusie społecznym.
No i jesteś bezrobotna.
Teraz nawet nie wahasz się rzucać mi tym słowem prosto w twarz.
Gdy odzyskam swoją tożsamość,
- zrobię... - Halo, panie Choi.
Co tam u rodziców Se-yeon?
Świetnie się bawią
i mają czyste powietrze i wodę, jakby byli na wakacjach?
Miło mi to słyszeć. Tak, proszę się nimi dobrze zająć.
Proszę zadbać o ich bezpieczeństwo na każdym kroku.
Dobrze, dziękuję.
Przepraszam. Co mówiłaś?
Że co zrobisz, gdy odzyskasz swoją tożsamość?
Że odpłacę ci za twoją dobroć i wielkoduszność.
Wszyscy wiedzą, że jesteś moją sekretarką,
więc źle by to wyglądało.
Mówili, że na wyniki testu trzeba trochę poczekać,
więc sprawdźmy szybko opinie klientów i jedziemy do detektywa Parka. Zgoda?
Dobra.
Były jakieś skargi na reakcje albo podrażnienia?
Nie.
Na pewno robi to specjalnie.
Wie, że lubię kompetentnych mężczyzn.
Dlatego mnie tu ze sobą przywlókł.
Ale muszę rzec,
że wygląda całkiem seksownie, gdy pracuje.
Zobacz. To jakiś model?
Ale przystojny.
- To jakiś nowy produkt. - Idziemy.
Proszę przesunąć stare produkty na tamtą stronę.
- Witam panie. - Dzień dobry.
To nowy błyszczyk z limitowanej kolekcji, który dziś wyszedł.
Ma wyraźny kolor i bardzo ładnie pachnie.
Spróbuje pani? Będzie świetnie pasował do makijażu.
- Tak pan myśli? - Rany, nie musi go sam nakładać...
A to co? Czemu się tak nadymała?
Patrzcie. Zaraz wszystko zje.
Chce pani zobaczyć?
- Podoba się? - Bardzo ładny.
- Wezmę jeden. - Ale przystojny.
- Też mogę? - Jasne.
- Ja też, proszę. - Witam.
Idzie jak świeże bułeczki,
ale przyszły tu kupić kosmetyki...
Dlaczego muszą komentować to, jaki on jest przystojny?
Też chciałybyśmy spróbować.
- Proszę stanąć w kolejce. - Serio?
- Dobrze. - Ja tu byłam pierwsza.
Teraz ustawiają się w kolejce?
Nie do wiary. Imponujące.
TOALETA DAMSKA
Więc to takie uczucie czekać na dziewczynę z jej torebką
pod damską toaletą.
Bardzo mi się podoba.
HEE-JIN
Hej, co tam?
Otchłań? Co z nią?
Widziałaś tego faceta? Nie wyglądał na modela?
Widziałam. Jest bardzo wysoki.
Ależ on przystojny.
Dlaczego o nią pytasz...
Halo? Hee-jin...
O co chodziło?
Długo czekałeś, prawda? Chodźmy.
- Se-yeon. - Tak?
Poczekaj tu. Muszę skoczyć do sklepu.
Czemu? Po co?
Cóż, daj mi dziesięć...
Nie, pięć minut wystarczy. Zaraz wracam.
Ej, nawet do toalety nie puściłeś mnie samej.
- Czemu teraz taki jesteś? - Bo to...
Też pójdę. Chcę zobaczyć, co mają.
Nie, zaraz wrócę. Poczekaj...
Chodźmy razem. No już. Gdzie ten sklep?
Też chcę do niego iść.
Też chcesz iść? Dobra.
To ten? Jubiler?
Co chcesz tu kupić?
Rób, co musisz. Ja sobie pooglądam.
O rety, jakie to śliczne. Zupełnie w moim stylu.
Ładnie by na mnie wyglądało?
Tak, jest ładne.
To dla pana, po naprawie.
Dziękuję. Ile się należy za naprawę?
Nic. Wciąż jest na gwarancji.
Rozumiem, dziękuję. Chodźmy. Już skończyłem.
- Skończyłeś? - Tak.
Naprawili naszyjnik mamy.
Prosiła, bym go odebrał.
Naprawdę skończyłeś? Nie zapomniałeś o czymś?
Tak. Mówiłem, że zaraz wrócę.
- Chodźmy. - Dobrze.
Twoja mama nie ma sekretarki? Dlaczego ty musiałeś...
Dlaczego ty go odbierasz?
Słucham, detektywie Park.
Słucham? Zniknęła?
Nie chcę więcej robić kłopotów
ani na kimkolwiek polegać.
Skontaktuję się, jak sprawy się wyjaśnią.
Dziękuję za wszystko.
Odkąd odzyskała rano przytomność,
ciągle mówiła, że tu jest zbyt duszno.
Wyszła zaczerpnąć świeżego powietrza.
Wtedy zniknęła.
Mówiłam, by się stąd nie ruszała, ale... Naprawdę mi przykro.
Mogłam wcześniej sprawdzić.
Dobrze.
Sprawdziłem nagrania z monitoringu.
Nikt jej do niczego nie zmuszał.
Hee-jin sama pchała wózek
i zawołała taksówkę.
Nawet nie odbiera.
Dokąd ona mogła pójść?
Musiała czuć, że jest w niebezpieczeństwie.
Teraz i wcześniej
znajdywał ją, gdziekolwiek by była.
Ciężko jej zaufać osobom w swoim otoczeniu.
Wątpię, by miała gdzie pójść.
Su-jin?
Możesz się dowiedzieć,
gdzie jest teraz Oh Yeong-cheol?
Oh Yeong-cheol, który uciekł policji
podczas wizji lokalnej,
jest na wolności od pięciu dni.
Policja przeprowadza poszukiwania w całym kraju
i rozpowszechniła jego zdjęcie,
ale brak wskazówek i doniesień utrudnia śledztwo.
Więcej o tym opowie Hwang Chi-heon.
Policja nadal nie schwytała Oh Yeong-cheola,
mimo że minęło pięć dni od bezprecedensowej ucieczki.
Społeczeństwo wciąż krytykuje
niezdarną i słabą policyjną eskortę.
Hwang Chi-heon dla Wiadomości KBN.
Może Oh Yeong-cheol nie żyje.
Jak nikt mógł go nie zauważyć?
Co ty nie powiesz.
Gdzie, do diabła, ten szczur się ukrywa?
Idź go szukać.
Cierpliwości. Mam przeczucie, że niedługo go złapiemy.
I tę jego pomocnicę też.
- Dzień dobry. - Co pana sprowadza o tej porze?
Ty stuknięty gnojku!
Oszalałeś?
Jak śmiesz nazywać Seo Ji-uka biologicznym synem Oh Yeong-cheola?
Ty idioto.
Absurdalne stwierdzenia powinny przynajmniej brzmieć prawdopodobnie.
Musiałem to dostać od samego sędziego Seo?
Przyszłego prezesa Sądu Najwyższego?
Już popadliśmy w niełaskę przez ucieczkę Oh Yeong-cheola.
Chcesz nas kompletnie pogrążyć?
Chcesz, byśmy wyszli na niekompetentnych?
Nie do wiary!
Nie mogę na ciebie patrzeć, więc zdaj broń i wynocha.
Nie wracaj do pracy, póki ci nie pozwolę.
I co teraz?
- Dong-cheol? - Dong-cheol.
Szlag.
DOWÓD - SEO JI-UK
Przyszedł prokurator Seo.
SĘDZIA SEO CHEON-SIK
Zająłeś się tym, prawda?
Dziękuję.
Nie zrobiłem tego dla ciebie.
Tak czy inaczej, mam teraz spotkanie.
Test wykazał zgodność DNA na poziomie 99%.
Skąd wziął DNA prawdziwego Seo Ji-uka
i jak podmienił próbki?
DOM OPIEKI SUGYEONG
Se-yeon.
Dzwoni detektyw Park.
Dobrze.
Słucham, detektywie Park?
Co takiego?
Mogło dojść do pomylenia próbek?
Raczej nie. DNA prokuratora Seo
nie pasuje także do próbki krwi z opuszczonej fabryki.
Dobrze, dziękuję.
Chodziło o wyniki testu DNA Seo Ji-uka?
Tak.
Jego DNA pasuje w 99% do sędziego Seo.
To ojciec i syn.
To nie może być prawda.
Czyżby
pamięć mnie zawodziła?
Ciężko jest też zaufać pamięci pani Jang,
- może pochopnie wyciągnęłam wnioski... - Nie.
Wiele rzeczy wskazuje na Seo Ji-uka.
Se-yeon, to sprawa twojego morderstwa, więc jak możesz się mylić?
Bądźmy racjonalni.
Seo Ji-uk to czołowy prokurator,
a sędzia Seo jest jego prawną rodziną.
Z łatwością mogli sfabrykować wyniki testu.
Oh Yeong-cheol wciąż jest wolny.
Pociągnięcie do odpowiedzialności Seo Ji-uka
może trochę zająć.
Bądźmy silni, dobrze?
Wiem, że to trudne, ale spróbuj się przespać.
Rety, przepraszam.
Musiałam cię obudzić wierceniem się.
Nie szkodzi. To o ciebie się martwię.
Nie mogę. Idź spać beze mnie.
OH YEONG-CHEOL - SEO CHEON-SIK
SEO JI-UK = OH TAE-JIN
Wybierasz się gdzieś?
- Nie możesz spać, prawda? - Tak.
Więc chodź ze mną.
- Chcę ci coś pokazać. - Co?
Co to za miejsce?
Jak tu pięknie. O rety.
To nie jest jeszcze najlepsze.
Ta-dam.
To się nazywa troska.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
Bardzo odświeżające.
Tu jest pięknie.
Naprawdę.
- Cieszysz się, że przyszłaś? - Tak.
Odrodziłam się niższa i z przeciętną twarzą,
ale cieszę się, że żyję i jestem z tobą.
Co znaczy niska i przeciętna?
Dla mnie jesteś najbardziej wyjątkową osobą.
Ostatnie tygodnie musiały być dla ciebie trudne
i wiem, że zabrzmi to samolubnie,
ale jestem szczęśliwy.
Dlatego czasem jest mi przykro...
i czuję się winny.
Ale też jestem wdzięczny za to, że mogę ci pomagać.
Tak właśnie się czuję.
Samolub ze mnie, prawda?
Raczej nie. Bardziej tandeciarz.
Żartuję.
Czuję się tak samo.
Ta cała sytuacja jest absurdalna,
ale cieszę się życiem z wdzięcznością.
Gdybym nie umarła i nie wróciła do życia,
mogłabym nigdy nie żyć tak szczerze i żarliwie jak teraz.
Zwłaszcza jeśli chodzi o miłość.
Nigdy ci tego nie mówiłam,
ale kilka razy cię lubiłam.
Nie bądź śmieszna.
Kiedy?
W pierwszej klasie liceum.
A niby czemu dałam ci czekoladki na walentynki?
A to nie był ostatni raz,
gdy wahałam się co do swoich uczuć do ciebie.
Naprawdę nie powinnaś kłamać na ten temat.
Niby dlaczego przyjaźniłam się z tobą przez ponad 20 lat?
To dlaczego tyle razy mnie odtrącałaś?
Wielokrotnie mówiłem ci, że cię lubię.
Zamierzałam to powiedzieć po kilku odtrąceniach,
ale ty szybko się poddawałeś
i mówiłeś, że inny mężczyzna będzie do mnie lepiej pasował.
Gadałeś jak kompletny frajer.
A gdy w końcu byłam gotowa o tobie zapomnieć i ruszyć dalej,
znowu mnie zaczepiałeś.
To ty wciąż mieszałeś mi w głowie.
Jak o tym pomyśleć, bawiłeś się moim sercem.
Tylko dlatego, że mnie odtrącałaś.
Lubiłem cię, ale musiałem odpuścić.
To znaczy...
Twoje odtrącenia były takie szorstkie.
A teraz? Ostatnio cię nie odtrąciłam.
- Co? - Czemu nie wyznasz mi uczuć?
Całowaliśmy się, a teraz razem śpimy.
Kiedy wyznasz mi swoje uczucia?
Czekałem na odpowiednią chwilę.
A ja ci mówię, że ta odpowiednia chwila jest właśnie teraz.
Nigdy nie masz dobrego wyczucia chwili.
Wyczucie chwili?
No dobra. Skoro jesteśmy wobec siebie szczerzy,
od dzisiaj...
Chwila, czy to nie...
Jesteś taka błyskotliwa
i naturalnie niecierpliwa.
Ciężko jest zaskoczyć moją dziewczynę prokurator.
Mogłeś mi dać jakąś wskazówkę, że przygotowałeś coś takiego.
Jestem dobra w przymykaniu oka.
- Se-yeon. - Tak?
Powinniśmy...
przestać być przyjaciółmi.
Zostańmy parą.
Gdybyś tylko zaprzestał na podarowaniu naszyjnika...
- To było beznadziejne? - Tak.
Chwila. Zaczekaj.
NOTATKI
Powinnaś się cieszyć swobodą, póki możesz.
- Co? - Przed ślubem.
To też było okropne?
To było potworne.
Zaczekaj. Napisałem takich jakieś 25.
- Min. - Tak?
Dziękuję.
Naprawdę...
Naprawdę cię lubię, Se-yeon.
Zostaniesz moją dziewczyną?
Oczywiście. Z radością będę twoja.
Już cię nie odrzucę.
Nie było to zbyt szybkie?
W jakim sensie?
Oddalaliśmy się od siebie przez 20 lat.
Czas, byśmy zaczęli się przyciągać.
Mogę wypić twoje piwo? Swoje już skończyłam.
Proszę.
Wielki ciężar spadł mi z serca.
Ej, Min.
Myślisz, że ten kosmita nas teraz obserwuje?
A nie powinien?
Powinien się czuć odpowiedzialny, bo mi ją dał.
Chciałabym dostać kolejną Otchłań.
A po co?
Wskrzesilibyśmy Steve’a Jobsa albo Alberta Einsteina
i bylibyśmy bogaci.
To do ciebie podobne.
Nie byłoby miło być milionerami?
Nic nie przebije pieniędzy.
Milionerka? Pieniądze to nie wszystko.
A co innego? Kasa jest najlepsza.
Ty.
Rany, nie cierpię tego.
- Jesteś moim wszystkim, Se-yeon. - Nie.
- Przestań. - Se-yeon, jesteś moim wszystkim!
- Wracaj. - Zostaw mnie!
Nie zbliżaj się. Przestań.
Stój.
- Powinnaś je założyć. - Są za duże.
Halo?
Witam, mówi Park Gi-man.
W czym mogę pomóc?
Chciałbym się spotkać.
Dobrze, zobaczymy się wieczorem.
Do widzenia.
- Mamo... - Rety, nic pani nie jest?
Jest pani ranna?
W porządku. Nic się nie stało. Ledwie mnie pan dotknął.
- Mamo... - Nic mi nie jest.
Bardzo przepraszam.
Nie myślałam, że córka jest tak szybka, a ja się spieszyłam.
W porządku. Przepraszam.
Nie, to ja powinienem bardziej uważać.
Dla pewności
powinien panią obejrzeć lekarz.
Podwiozę panią.
Nie trzeba. Muszę iść do domu. To coś pilnego.
Nic mi nie jest, może pan jechać.
Chwileczkę.
- To moja wizytówka. - Dobrze.
Proszę zadzwonić, gdyby coś się działo.
Dobrze, dziękuję. Jeszcze raz przepraszam.
Chodźmy.
- Przepraszam. - W porządku!
- Nic ci nie jest? - Nie.
Tak, to ja.
Chyba znalazłem łatwy sposób, by osaczyć Park Gi-mana.
Panie Park!
Tak? Chwileczkę.
- Panie Park! - Już idę!
W czym mogę pomóc?
Pan Park Gi-man?
Tak, to ja.
Jesteśmy z policji.
Zgłoszono potrącenie i ucieczkę.
- Pójdzie pan z nami. - Potrącenie i ucieczkę?
Ma pan prawo do adwokata
i może się pan odwołać do warunków aresztowania.
Proszę z nami.
Przepraszam, to jakieś nieporozumienie.
Jeśli tak, wyjaśnimy to na posterunku.
Ale to...
Wysłuchajcie mnie, dobrze?
Zmienił pan tor jazdy
- bez kierunkowskazu! - Wcale nie.
- Nic nie widziałem. - Włączyłem go.
Co to znaczy, że powinienem pana przepuścić?
WYKROCZENIA W RUCHU DROGOWYM
- Panie Park. - Tak?
Dziś, około południa,
potrącił pan kobietę.
To nie było nic poważnego. Ledwie ją dotknąłem...
Dziewczynka z matką.
Pan prowadził pojazd
o numerze rejestracyjnym 56B7767, gdy doszło do zdarzenia.
Przyznaje się pan do tego?
Ledwie dotknąłem matkę.
Dziecka nie.
Nalegałem także, żeby poszła do szpitala,
ale ciągle mówiła, że nic jej nie jest.
Ta pani powiedziała, że nawet nie dał jej pan swojej wizytówki.
To akurat jest nieistotne.
Powinien pan zgłosić wypadek albo zabrać ją do szpitala.
Jest pan doświadczonym kierowcą.
Nie wie pan, że niezgłoszenie wypadku
traktuje się jako ucieczkę?
Dlatego zabraliście czarną skrzynkę.
Nagranie pokaże, że dałem jej swoją wizytówkę.
Właśnie, czarna skrzynka.
Nie ma w niej karty pamięci.
To jest obowiązkowe dla taksówkarzy.
Kolejne wykroczenie.
Nie ma karty pamięci?
To niemożliwe. Sprawdzam to każdego ranka.
Więc przyznaje się pan do zarzutów?
Najpierw
chciałbym porozmawiać z tą panią, zanim powiem cokolwiek więcej.
Przyjęto ją do szpitala.
Ponieważ jest w ciąży i mogły wystąpić powikłania,
odmówiła wszelkiego kontaktu.
Jej rodzina jest też wkurzona,
że potrącił pan ciężarną i uciekł.
Więc...
co mogę zrobić?
Jeśli chce pan zatrudnić adwokata,
niech pan to zrobi.
Może to pan omówić ze swoim prawnikiem.
Abonent jest niedostępny.
Nie odbiera.
Nie sądzisz, że to trochę dziwne, że się nie zjawia,
skoro sam prosił o spotkanie?
Myślisz, że ma kłopoty?
Może Oh Yeong-cheol...
On jest poszukiwany w całym kraju, więc nie będzie się pokazywał.
- Gdzie Park Gi-man? - Nie odpowiada.
Mógłbyś poprosić pobliski posterunek,
żeby sprawdzili jego dom?
Dobra.
Sprawdziłem ponownie rejestr rozmów
z telefonu prokuratora Seo
i ostatnia rozmowa była ze szpitalem.
Z tym, w którym leżała pani Jang Sun-young.
To znaczy, że... nagła zmiana szpitali...
NOWA WIADOMOŚĆ: HEE-JIN
Muszę ci coś powiedzieć.
Możemy się spotkać?
SE-YEON
Wystarczy?
Tak.
Teraz zachowujesz się jak moja córka.
A czas i miejsce są takie, jak obiecałeś?
Jasne. Myślisz, że coś podejrzewa?
Spędziłyśmy ze sobą zbyt wiele czasu.
Dotrzymasz obietnicy, gdy będzie po wszystkim?
Tak, oczywiście.
Gardzę każdym, kto nie dotrzymuje obietnic.
Jeśli przetrwamy ten dzień,
ty, twoja matka i ja...
Wszyscy zaczniemy nowe życie.
Dasz radę, prawda?
Oczywiście.
To dziwne, że zniknął,
martwię się też o Hee-jin i jej matkę.
Nie bądźmy popędliwi.
Hee-jin może znów nas oszukiwać.
Ma rację. Wysłałem tam patrole.
Jedziecie tam?
Dobrze, będziemy ruszać.
Chodźmy.
Tędy!
Gdzie jesteście? Dojechaliście już?
Policja.
Ktoś zgłosił obecność podejrzanego.
Gdzie jest Go Se-yeon?
Kim...
Czy jest tutaj pacjentka o nazwisku Jang Sun-young?
Nie.
- To ty. - Se-yeon, zaczekaj...
- Puść mnie! - Na górę. Już.
Cholera...
Gdzie moje kajdanki? Poczekaj tu.
- Proszę. - Dawaj je. Szybko!
Pani Kim Mi-ja, jest pani aresztowana.
Se-yeon.
Wiedział, że widzę Otchłań,
więc porwał moją mamę, by mnie wykorzystać.
Na szczęście nie wie dokładnie, jak jej używać.
Wykorzystam ten fakt przeciwko niemu.
Przekaż Minowi, że przepraszam za wszystko.
Tobie także dziękuję za wszystko.
Za to, co zrobiłaś.
Se-yeon...
nie przyjedzie.
Coś ty powiedziała?
Nie uratuję cię także
przy użyciu Otchłani.
Przecież mówiłem, prawda?
Gardzę każdym, kto nie dotrzymuje obietnic.
Jak śmiesz, ty suko...
Nie wiedziałeś, że byłam kiedyś kieszonkowcem, prawda?
Słyszałam, że to może zabić w ciągu kilku minut.
To prawda?
Jak śmiesz, ty suko...
- Oddaj mi to. - Odsuń się ode mnie!
Wolę już umrzeć...
niż jeszcze raz ci pomóc.
Naprawdę myślisz, że jesteś do tego zdolna?
Nie odbiera.
Co za wariatka!
Jak mogła stać się przynętą?
Wiesz, gdzie może teraz być?
Cholera, dlaczego muszę być właśnie teraz zawieszony?
Chwila.
Chyba wiem, jak ją znaleźć.
Co?
Halo?
Mamo.
Nadal możesz wyśledzić Hee-jin?
Nie, chodzi o to...
Kazałam im przestać ją śledzić,
ale...
Powiedzieli, że aplikacji nie można skasować jak...
Ej, nie jestem taka!
Już nigdy tego nie zrobię!
A możesz jeszcze jeden raz?
Co?
Cholera!
Mam. To niedaleko stąd.
- Hej! - Twoja mama ci to powiedziała?
Twoja matka jest zamknięta
gdzieś w tym budynku.
Tylko ja
znam hasło.
Dlaczego moja mama...
Tae-jin to mój jedyny syn.
Naprawdę mu zaufałaś?
Jeśli nie chcesz, by twoja matka cierpiała,
lepiej myśl szybko.
Co się dzieje?
Ktoś zgłosił, że to jest kryjówka Oh Yeong-cheola,
ale straciliśmy kontakt ze zgłaszającym.
Oh Yeong-cheol! Zabiję cię,
- jeśli tkniesz Hee-jin! - Se-yeon.
Hee-jin! Jang Hee-jin!
Nie!
Jeśli ożyję, wyglądając inaczej,
zanim zjawi się tu policja,
będę mógł uciec.
A teraz...
Musisz tylko...
mnie tym ożywić.
Twój plan był błędny od samego początku.
Tak właśnie wygląda twoja dusza.
Nie będziesz wyglądał inaczej, nieważne ile razy powrócisz do życia.
I jeszcze jedno.
Tylko Cha Min może cię teraz wskrzesić.
JEŚLI TYMCZASOWY WŁAŚCICIEL OTCHŁANI UMRZE,
OTCHŁAŃ WRACA DO PIERWOTNEGO WŁAŚCICIELA
Jang Hee-jin!
Za mną. Idziemy.
Nie rób tego!
A może...
umrzyjmy oboje?
Dla dobra wszystkich.
Ej, wy, idźcie tędy.
- Reszta za mną. - Tak jest.
Dong-cheol!
Wezwij karetkę i resztę oddziału.
Tak jest.
- Hee-jin! - Hee-jin!
- Jang Hee-jin! Hee-jin! - Hee-jin!
Oddycha. Hee-jin!
- O nie... - Hee-jin...
Hee-jin?
Co z moją mamą?
Nie było jej...
w tym budynku.
ODDZIAŁ INTENSYWNEJ TERAPII
Dlaczego tu przyszłaś?
Chodź. Musisz odpocząć.
Chodź.
Ostrożnie.
Możemy chwilę porozmawiać, prokurator Go?
Jasne.
- Co się dzieje? - Ona nie żyje?
- Co to jest? - O rety...
Co to jest?
- Przepraszam. - Przepraszamy.
Jestem...
- Jestem... - Idźcie. Przepuścić ich.
Jestem...
- Proszę nie dotykać. - W porządku.
ODDZIAŁ INTENSYWNEJ TERAPII
Co z Oh Yeong-cheolem? Nie sprawdziliście?
- Ależ tak! - Cholera!
Uratuj moją mamę.
Uratowałeś Se-yeon i mnie. Czemu nie możesz mojej mamy?
Uratuj ją...
Wiesz, ile osób widziało jej ciało?
Ustąp ze stanowiska i wyjedź stąd.
Wiesz, jak bardzo się starałem,
by spełnić twoje oczekiwania?
To nie będzie tylko mój koniec.
Zapamiętaj to.
Myślisz, że nie dam rady?
Myślisz, że mnie pokonasz?
Dlaczego akurat Go Se-yeon?
- Se-yeon... - Puść mnie!
Poczekaj.
Bez względu na wszystko ujawnię twoje potworne oblicze.
Napisy: Grzegorz Marczyk